SKRZYDLATE

Ptaki to przede wszystkim ruch, to przestrzeń, to symbol, to wolność, to podróż. W czymś przypominają anioły.. 

Zmuszają mnie do uważnego słuchania, do patrzenia, wiosną są tak pięknie zaaferowane jak ojcowie przed szpitalem położniczym,

ptaki zachęcają do podnoszenia głowy wysoko 

niektóre mogą odlecieć a jednak czasem zostają... coś je trzyma w poprzednim sezonie, może boją się odlecieć.. a ja tęsknie za tym niezwykłym ptasim światem, którego nigdy poznać do końca nie zdołam :)

CISZA BYWA LUKSUSEM

 Las to bardzo istotny element w moim życiu, po prostu zawsze był blisko, obok, w zasięgu roweru, to mój pewniak... zawsze gdy go przemierzam zastanawiam się, czy czy lepiej iść w las i nic nie zabierać i o niczym nie myśleć, czy może zabrać ze sobą pełną głowę i tam wszystko pozostawić (oprócz głowy)
Najlepsze jest to, że pomimo rozkochania w lesie lasu się boję.. trzask gałęzi, szelest liści, a jak się dobrze przyjrzeć to zawsze coś między drzewami można zobaczyć-  może wpatrzone dzikie oczy, cień postaci, "coś" przemyka, "ktoś" obserwuje (brzmi jak czerwony kapturek, prawda? :)  
Sęk w tym, że gdy ktoś coś kocha to ma w sobie siłę i chęć "wytrzymywać" to co przeraża, bo najtrudniej oswoić to co w nas... większość naszych lęków siedzi w nas i tylko czeka aby się z nimi bliżej poznać. Ponieważ nie wyeliminujemy lęku całkowicie wypadałoby stanąć naprzeciw niego, zaznajomić się z nim na chłodno i spróbować go uśmierzyć i trochę udomowić, bo jest częścią nas, bo jest w nas..
Bać się, dopuszczać do siebie strach? to nic złego, ale dać się lękowi sparaliżować - już tak

WŁOSKA DOLCE VITA

To wyśmienite smaki, uliczki wypełnione turystami, capuccino i prosecco, ślady antyku, baroku i Art deco. Dolce Vita to dla mnie czas, żeby usiąść, porozmawiać, popatrzeć na siebie, obserwować i smakować..

 

NIEDOSYT

Rok za rokiem wiosną robię sporo "polno - łąkowych" ujęć i wciąż mam ich niedosyt...  bo wiosna taka jest.. pozostawia niedosyt 

MUZYKA najlepiej wyraża to co niewyrażalne

SZWĘDACZEK WZDŁÓŻ WYBRZEŻA ADRIATYKU

Bez możliwości wyjścia z domu, na przymusowym "korona-urlopie" "spaceruje" w komputerze i zaglądam w stare foldery jak w uliczki Dubrownika.. 

 

DOLOMITY

Ustawiłam aparat.. stałam.. czekałam.. patrzałam.. oddychałam pięknem i tylko cisza się wokół rozlewała...

 

 

W GÓRĘ..

Po prawie 3latach wróciłam na bloga, 3 latach które spowodowały że zmieniłam punkt widzenia i oparcia na wiele spraw :)

 

CZAS NA małe ZMIANY :-)

JAKIS CZAS TEMU PRÓBOWAŁAM NIECO ODŚWIEŻYĆ BLOGA, ALE STWIERDZIŁAM OSTATECZNIE, ŻE JEDNAK NIE ZADOWALA MNIE ON W ŻADNEJ POSTACI W JAKIEJ BYŁ ;)

DLATEGO NIE ZNAJDZIECIE TU NOWYCH WPISÓW (PRZYNAJMNIEJ NA RAZIE, CHYBA ŻE ZATĘSKNIĘ ZA BLOGSPOTEM ;) ) A TE ZDJĘCIA KTÓRE TU BYŁY W WOLNEJ CHWILI PRZENOSZĘ NA NOWĄ STRONKĘ NA KTÓRĄ ZAPRASZAM SERDECZNIE:

https://monika-krawczyk.flog.pl/

DO ZOBACZENIA ;)

Wiosna idzie

Natura jest.. zawsze była moją ucieczką, bo wywraca punkt widzenia na wiele spraw, poza tym uwielbiam możliwość podziwiania i fotografowania jednocześnie