ŻUŁAWY.. skrawki dzieciństwa a szczęście w dorosłości

Za domem wiła się rzeka, wzdłóż ścieżki rosły wierzby. Na środku podwórka królował ogromny kasztanowiec a podwórko okalały lipy.. Lata mijały a wszystko tkwiło w tym samym miejscu. Nikt tam nie zwracał specjalnej uwagi na otaczające piękno, bo każdy miał ręce pełne roboty, ale czuć było bliskość natury. Domy można odbudować, ale obrazy, zapachy i dźwięki docierają już tylko jako skrawki dzieciństwa. 

                    

 

SZMARAGDOWA PIĘKNOŚĆ

Rzeka Soca. We Włoszech, gdzie znajduje się jej większa część znana jest jako Isonzo, ale najchętniej wracam do jej słoweńskiego przełomu w dolinie Trenty z charakterystycznym kanionem, zwężeniami i skalnymi formacjami

                                                       

   

                   

WŁOSKIE PODWÓRKA

W kamiennym domu, z dala od centrum, żeby było taniej ale z widokiem, koniecznie z widokiem na morze, żeby napchać się tym widokiem co dzień. I jeszcze karmić się sokiem z opuncji albo z granatów, gapić się na turystów albo na suchą ziemię, uprawiać na tej ziemi włoską kapustę i pomidory.. jeździć starym rowerem do jedynego sklepu w mieście i siedzieć pod jedynym w mieście kościołem i pić colę (żeby nie było za zdrowo) i codziennie móc się zgubić w gąszczu uliczek... 

TEN MOMENT

Kolekcjonujecie chwile? pielęgnujecie w pamięci? Zdarza się Wam zapominać? dlatego róbmy zdjęcia, piszmy notatki, zbierajmy kasztany i liście z lasu, malujmy obrazy..  

Chwile i momenty w trakcie całych sekwencji codziennej rutyny i obowiązków są tym czym możemy się karmić, gdy wydaje nam się, że nasz świat ogarnia szarość. 

Nie żal tak po ludzku odkładania wszystkiego na później? mnie żal: wschodów słońca, budowania przyjaźni, obserwacji przyrody, zaangażowania, bo nie ten moment, nie ten czas... potem nie zostanie już nic oprócz rozczarowania światem i sobą, bo kiedyś gdzieś być może zabrakło nam uważności. 

Aż w końcu kolory zmienią się, zbledną, rozmyją w świetle poranka... 

Każdy nowy dzień to nowe 1440minuty- warto znaleźć chwilę, aby przemyśleć czego chce ta najgłębsza część mnie.