Wcale się nie zgubiłam

Pewnego dnia. zimowego dnia stwierdziłam że nie warto tracić czasu na obmyślanie trasy, bo każdy obrany tego dnia kierunek przy tej pogodzie wiązał się z choć minimalnym wysiłkiem i trudnością a o to mi chodziło, byle tylko iść (hmm..  być może gdzieś tu jeszcze istnieje szlak nie przemierzony przez rzesze turystów) i jak to zwykle bywa w takich samotnych włóczęgach, w śniegu po kolana zrodziła się tak banalna myśl o kroczeniu przez życie które jak każda inna droga wymaga pokonywania słabości i trudności i nie jest drogą dla leniwych, dla pragnących mieć ani dla tych którym towarzyszy pycha i drwiący uśmiech, bo nieuważnie można znaleźć się na manowcach.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wielka wyprawa ślimaka

mały i wyluzowany osobnik, którego mottem życiowym jest "po co się śpieszyć"

 

 



serce za serce :-)

..abyśmy potrafili dostrzegać nawet najdrobniejszą rzecz

 

 

 

 

 

 

 



Kto rano wstaje..

warto czasem wstać 2 godziny szybciej i zacząć dzień chwilą dla siebie, takie mały przecinek z rana, żeby się chciało do wieczora  ;-)    

oj warto w bagażniku wozić aparat i statyw bo nigdy nie wiadomo co przyniesie dzień  

 

 





 

 

 

 



 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

  

 

 

 

 

 

 

 



Steruje nami słońce

Dni krótkie i chłodne, spada temperatura, spada poziom energii z powodu (jak wyczytałam) 'niedoświetlenia jesienno-zimowego' swoją drogą ciekawe określenie jak na spadek formy o tej porze roku J powiem więcej - nawet pozwalamy sobie w takie szare dni częściej popadać w „doły” i dopuszczać do głosu wewnętrznego krytyka.





Niezbędnik świąteczny

Kolorowe cuda z piernika misternie tworzyła najmłodsza najzdolniejsza i najliczniejsza J część rodzinki. Jednak To nie magia świąt, nie zapach piernika i choinki ani świąteczne gadżety tworzą atmosferę ale (no cóż stara prawda) My sami. Tak jak jedni czekają na bożonarodzeniowego karpia, inni z amerykańskim uśmiechem na Kevina w tv, potem wjedzie jeszcze ciężarówka coca coli, na facebooku pojawi się „Last Christmas”.

A ja (choć łasuchem jestem) czekam przede wszystkim na… tradycyjny opłatek..   i nie ważne że dom nie jest świątecznie oświetlony że aż widać z kosmosu ;)  Radosne ciepłe spojrzenia bliskich dadzą mi wiele więcej światła…  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ku wyżynom





 



Nie zapominam o tych miejscach, które mam najbliżej bo prawie że "za płotem"..

Można popaść w zachwyt nad krajobrazami czy budynkami daleka stąd i uznać że skoro w Rumunii są piękne lasy a na Słowenii jeziora to te nasze są mniej warte ale można też zauważyć, że nasze wcale nie odbiegają urodą od innych - zwłaszcza jesienią... oj- nie tylko jesienią

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Obecni

Ilekroć patrzę na grające dzieci zdumiewa mnie ich koncentracja i skupienie- żadna myśl nie wędruje bez celu i o dziwo nic ich nie rozprasza. Czyżby dla małych muzyków były oczywiste stare porzekadła, że im bardziej są obecne „tu i teraz” tym więcej koncentracji w to wkładają?



 

 



Jedna z wielu w Dubrowniku

Tu gdzie każdy zabytek to kawałek historii.. i kamienne domy i czerwone dachy i labirynty wąskich uliczek. Spacery schodami pnącymi się ostro do góry (przy 40stopniach okupiony zadyszką) gwar rozmów przeplatany chorwacką muzyką, dobre wino i gościnność, tutaj nawet suszące się pranie rozwieszone w poprzek uliczek dodaje uroku…

Zdjęcia przechowuje w komputerze od ponad roku, dopiero teraz ujrzały światło dzienne, to za;mierzone działanie, bo z początkiem jesieni mocne słońce lepiej dla oczu smakuje :))